*@~~Week27: เข้าสู่ไตรมาสสุดท้าย ♥ แม่ผมเริ่มเปลี่ยนไปแล้วฮับ~~@*

 

 

 

"13 มกราคม 2556"

~หนูน้อยของแม่ อายุ 26w4d~

 

 

อีกไม่กี่ชม. คุณพ่อก็จะกลับมาแล้วคับผม... คุณพ่อบ้านไปเรื่องงานที่ฮ่องกง - จีน ตั้งแต่วันศุกร์

คืนนี้ก็จะกลับล่ะ แต่กว่าจะมาถึงสุวรรณภูมิก็ตีสอง ตีสี่ละมั้งกว่าจะถึงบ้าน

แม่ลูกขอหลับรอแล้วกันนะคะ  คุณพ่อ......

 

 

สัปดาห์ที่ผ่านมา เป็นอีก 1 ประสบการณ์ระหว่างตั้งครรภ์

วันนี้ครบกำหนดที่คุณหมอให้นอนพักอยู่เฉยๆ ไม่ให้ทำอะไร

แต่... เราขับรถไปทำงานตั้งแต่เมื่อวันศุกร์แล้วแหละ

ไม่ใช่ไม่เชื่อคุณหมอนะ เรารักและเป็นห่วงลูกมากที่สุด และก็ห่วงตัวเองไม่อยากเป็นอะไรเช่นกัน

เรานอน นอน นอน ตั้งแต่บ่ายวันอาทิตย์ อยู่แต่บนเตียงจริงๆ

วันพุธเราลุกเดินลงบันไดได้ล่ะ ไม่มีอาการปวดเมื่อย ปวดท้อง ใดๆ ทั้งสิ้น

ท้องขึ้นมาสูงอยู่ใต้อก ไม่หน่วงแล้ว การพักผ่อนช่วยได้จริงๆ

ประเมินตัวเองแล้วก็รู้ว่า หายเป็นปกติล่ะ

เพื่อความชัวร์ เลยนอนดูอาการอยู่บ้านอีกหนึ่งวัน

และก็บอกคุณพ่อบ้าน ว่าวันศุกร์กับเสาร์มีสอน ขอไปสอนนะ

หากหายแล้ว เราก็อยากไปเคลียร์งาน จะได้รีบจบทุกอย่างให้เร็วที่สุด

ยิ่งนานวัน ท้องยิ่งโต อายุครรภ์ยิ่งมากขึ้น เราก็อยากจะพักแล้ว

หากสุมงานไว้ แทนที่จะได้พัก ก็จะทำไม่ได้ ไม่สอนวันนี้ ก็ต้องหาวันชดเชย ไปเหนื่อยตอนนั้นอีก

ที่แพลนไว้คือ มี.ค. คงเริ่มสบาย เมษา คงไม่ไปทำงานแล้วหล่ะ

คุณพ่อบ้าน ถามย้ำ ว่าโอเคแล้วแน่นะ เราก็บอกเราไม่ฝืนแน่นอน ไม่ต้องห่วง

เราอยากให้ลูกอยู่ครบเทอม อยากให้ลูกแข็งแรง

เราประเมินตัวเองได้ ว่าทำอะไรได้แค่ไหน ไม่ได้ไปเพราะห่วงงาน

แต่ไปเพราะมั่นใจว่าเราไปได้แล้ว หายแล้วจริงๆ

คุณพ่อบ้านก็เลยโอเค...

 

เช้าวันศุกร์ คุณพ่อบ้านออกจากบ้านตั้งแต่ตีห้าครึ่ง

เราลืมตาตื่นมาส่ง หอมเรา หอมพุง บ๊ายบายกัน

แล้วเราก็นอนไม่หลับล่ะ พลิกไปพลิกมา จนเจ็ดโมงกว่า ก็อาบน้ำแต่งตัว ขับรถไปสอน

 

เช้า - กลางวัน ฝากให้เจ้าหน้าที่ซื้อข้าวให้ทาน

เราไปถึงที่ทำงาน ก็นั่งสบายๆ ทำงานที่โต๊ะอย่างเดียว ไม่เดินไปไหนเลย

เก็บแรงไว้ ตอนเดินไปสอนเท่านั้น ตึกติดๆ กัน เดินไม่กี่ก้าว และก็นั่งสอน

สอนเสร็จเที่ยงก็กลับห้อง ทานข้าว แล้วก็นั่งทำงานแป๊บนึง

ขึ้นไปประชุมก็นั่ง บ่ายสองนัดนิสิต 2 คน discuss เกี่ยวกับ AEC ที่ห้อง

เสร็จแล้วก็ขับรถกลับบ้าน กลับถึงบ้านเกือบๆ 4 โมงกว่า ก็ปิดบ้าน ขึ้นห้อง อาบน้ำ กระโดดขึ้นเตียง

นอนทำอะไรอยู่บนเตียงไปจนหลับเลย

 

เมื่อวานมีสอน MBA ตอนบ่าย

กว่าจะลุกจากที่นอนก้ 10 โมงครึ่งละ อาบน้ำ แต่งตัว

ออกจากบ้าน 11 โมงกว่า แวะทานก๋วยเตี๋ยวแถวบ้าน

แล้วก็ขับไปมหาลัย ไปถึงก็นั่งทำงานอยู่บนห้องเหมือนเดิม

ถึงเวลาก็ไปสอน ก็นั่งสอนเหมือนเดิม นิสิตน่ารักนะ สอนเสร็จมาช่วยเก็บแฟ้ม ไปเก็บที่ห้องให้

ส่วนเราก็ลงที่จอดรถ ขับรถออกจากมหาลัยเลย ฮ่าฮ่า

อยู่มหาลัย เราจะคิดอยู่ในหัวเลย เดินแค่ไหน ระยะแค่ไหน เยอะมั้ย คือแทบไม่ได้เดินเลยจริงๆ

 อยากรีบๆ หยุดจะแย่ เราเองก็เกรงใจเจ้าหน้าที่ ต้องให้ช่วยซื้อข้าว ซื้อน้ำให้ทาน

เดินช้อปปิ้งนี่ ทิ้งไปได้เลย เราไม่เอาอีกแล้ว

 

 

ก่อนกลับบ้าน ขอแว๊บออกนอกเส้นทางนิดนึง

เนื่องจากนอนอยู่บนเตียงมาหลายวัน ถ้าไม่หลับ ก็ลุกมาพิงพนักเล่นเนต

แล้วก็ทำ Trip Itinerary ให้คุณพ่อบ้านและเดอะแกงค์สำหรับไปสิงคโปร์ต้นเดือนหน้า

ทำไปก็นะ เฮ้อ อยากไปด้วยจริงๆ เล้ย ต้องสนุกแน่ๆ ไปกับแกงค์นี้

ทำไปทำมา อยากกินข้าวมันไก่สิงคโปร์ เพราะในแพลนหาพิกัดร้าน Boon Tong Kee ไว้ให้

ไหนๆ ก็อดไป เลยขอไปทาน ข้าวมันไก่ "บุญตงเกียรติ" สาขาย่อยในไทยแล้วกัน

 

 Week27 เข้าสู่ไตรมาสสุดท้าย 9829 แม่ผมเริ่มเปลี่ยนไปแล้วฮับ

@@...ข้าวมันไก่สิงคโปร์ บุญตงเกียรติ...@@

 

สาขาเหม่งจ๋าย จานจะเล็กแล้วก็ไม่หรูหราไฮโซเท่าที่เอกมัยนะ

แค่นี้ก็ทานเกือบไม่หมดล่ะ แต่แปลก วันนี้ทานหมดเกลี้ยง

 

แวะซื้อขนมเผื่อคืนนี้หิว

1 ในเป้าหมายปีนี้ของเรา ยังไม่มีโอกาสได้หัดทำ ต้องหาซื้อทานเอาเองก่อน

 

 Week27 เข้าสู่ไตรมาสสุดท้าย 9829 แม่ผมเริ่มเปลี่ยนไปแล้วฮับ

 

กลับถึงบ้าน 5 โมงกว่า ปิดบ้าน ขึ้นห้อง อาบน้ำ กระโดดขึ้นเตียงเหมือนเดิม

 

กลายเป็นคนขี้เกียจไปซะแล้ว กลับบ้านจะไม่ทำอะไรทั้งนั้น สิงสถิตบนเตียงตลอด

เพื่อลูก...

 

วันนี้ แม่แวะมาหา ฝากให้ซื้อก๋วยเตี๋ยวเป็ด มาให้

ได้ซาลาเปาหมูสับเจ้าอร่อยมาด้วย

สบายไปอีกหนึ่งวัน เย็นคุณป้าฝากชาเย็นกับโกโก้เย็นร้านอร่อยมาให้อีก 5-6 ถุง แช่ฟรีสไว้ทานทั้งอาทิตย์

แม้จะทานได้นิดๆ หน่อยๆ แต่ขอแค่ได้ทานอะไรที่มันถูกปาก ก็มีความสุขแล้วจริงๆ

 

 Week27 เข้าสู่ไตรมาสสุดท้าย 9829 แม่ผมเริ่มเปลี่ยนไปแล้วฮับ

 

ช่วงที่เรานอนอยู่บ้าน โดยเฉพาะสองสามวันนี้ที่คุณพ่อบ้านไม่อยู่

คุณแม่กับพี่สาวคุณพ่อบ้าน ก็เป็นห่วง โทรถามทุกวัน อยากทานอะไร จะเอาอะไรมั้ย

เราก็เกรงใจมากๆ ปฏิเสธตลอดว่าไม่เป็นไร เด่วแม่มา เด่วป้ามา 

เราเองก็รู้ว่า ที่บ้านคุณพ่อบ้านเค้าเป็นห่วงเรามากๆ

และคงเกรงใจบ้านเราด้วยทีขับรถมาหา เอาอะไรมาให้ทานทุกวัน 

แม่บอกว่า คุณแม่คุณพ่อบ้านคงไม่สบายใจกลัวจะหาว่าดูแลเราไม่ดี

แต่จริงๆ แล้ว ด้วยความที่เรากินยากนี่แหละ จะเรียกร้อง บอกความต้องการแบบไร้ขีดจำกัด

ได้เฉพาะกับคนที่บ้าน เช่น แม่ หรือคุณป้า เท่านั้น และเค้าสามารถ สรรหา ขับรถเอามาให้ได้

วันนี้อยากกินนั่น วันนั้นอยากกินนี่ ได้ทานอะไรถูกปากตลอด

ถ้าอาหารไม่ถูกปาก กับข้าวไม่ถูกใจ หรือไม่อยากกิน เราจะไม่กิน กินไม่ลง

แม่บอกว่า เราเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก

คุณปู่ คุณย่า พ่อ แม่ คุณป้า ทุกคนในบ้านจะรู้ เรากินยาก และกินเฉพาะของที่ชอบเท่านั้น   

ติดมาจนทุกวันนี้

ดังนั้น ถ้าเราบอกความต้องการที่แท้จริงให้ที่บ้านคุณพ่อบ้านรู้นี่ คงแบบ โอ๊ว ได้อึ้งกันไป

เค้าต้องรู้แน่ๆ ว่าเราเรื่องมากกับการกินแค่ไหน

 

ตอนบ่าย พี่สาวคุณพ่อบ้านจะเดินมาหา เลยโทรถามจะเอาอะไรมั้ย

เราก็นึกไม่ออก แต่ก็นะ ปฏิเสธตลอดก็เกรงใจ

เราขอน้ำแข็งบด 7-11 ละกัน เราจะเอามทานกับสละลอยแก้ว

พี่สาวคุณพ่อบ้านบอก แค่นี้เองเหรอ O_O"

 

เป็นคนเยอะนะ เราเนี่ย

 

 

 Week27 เข้าสู่ไตรมาสสุดท้าย 9829 แม่ผมเริ่มเปลี่ยนไปแล้วฮับ

  

 

อัพเดทคุณแม่

 

ตั้งแต่เข้าไตรมาสที่ 3 และเกิดอาการปวดท้องหน่วง มดลูกบีบตัว

หลังจากที่นอนพักรักษาตัวอยู่ที่บ้าน จนหายดีแล้ว

เรารู้สึกว่า ร่างกายเราเกิดการเปลี่ยนแปลงอีกรอบ

 

ขนาดท้องเรา โตขึ้นมาก และตอนนี้มดลูกขยับขึ้นมาอยู่ข้างบนแล้ว (เฮ้อ สบายใจ)

พุงยื่นกลมเลย เรารู้สึกว่าตัวเราเล็กไม่ได้ขยายไปด้วย

เลยเหมือนว่าร่างกายต้องรองรับขนาดพุงหนักกว่าเดิม มันไม่สมส่วนอ่ะนะ

 

ปวดเมื่อยม๊ากมาก โดยเฉพาะหลัง นั่งเก้าอี้ ไม่มีหมอนพิงไม่ได้เลย

เวลานอนก็นะ หลายท่ามาก แต่ท่าที่สบายคือนอนตะแคงข้างกอดหมอนให้พุงพิงหมอน หลับได้ยาว

 

ฉี่บ่อยไปไหม ??? โดยเฉพาะหลัง 6 โมงเย็นไปแล้ว ช่วงที่นอนอยู่บนเตียง

ต้องลุกทุกชั่วโมง ถ้าหลับก็โอเคล่ะ เว้นได้หลายชั่วโมงหน่อย กว่าจะรู้สึกตัวตื่นมาเข้าห้องน้ำ

ถ้านอนเที่ยงคืน ก็คิดดูละกัน ลุก 6 ครั้ง ที่บ่น ไม่ใช่เพราะขี้เกียจ

แต่ประเด็นคือ

 

ขยับตัว หรือลุกจากเตียงลำบากม๊ากกก  การจะพลิกตัว ขยับตัว มันดูยากไปซะทุกท่า

ท่านอนหงายแล้วลุกขึ้นมาเนี่ย ตัดไปได้เลย เพราะผงกได้แต่หัว ตัวไม่ขึ้น

เราต้องตะแคงข้าง ค่อยๆ เอาแขนยันเตียง พยุงตัวลุกขึ้นมา

พอกลับมาที่เตียง เอาอีก หาท่าที่ลงเตียงแล้วนอนสบายที่สุด

 

เชื่องช้า อุ้ยอ้าย กลายเป็นคนแบบนี้ไปได้ยังงัยก็ไม่รู้

จากที่เคยคล่องแคล่ว ว่องไว เดินเร็ว ทำอะไรเร็ว

หลังจากลุกมาทำอะไรได้อีกครั้ง พฤติกรรมตรงข้ามกันหมด

ส่วนหนึ่งก็อาจจะระมัดระวังตัวเองมากขึ้น

แต่จะลองทำเร็วๆ มันก็ไม่ได้แล้วจริงๆ ไม่รู้ว่ามันมาจากจิตใต้สำนึกส่วนหนึ่งรึป่าว

คือกลัวจะมีอะไรเกิดขึ้นมาอีก

ตอนนี้ แต่ละก้าวนี่ เดินอย่างเชื่องช้ามาก ไม่กล้าทำอะไรเร็วๆ

เดินก็ต้องจับพุง พยุงไปด้วย กลัว

เคยมโนภาพ คนท้องที่พุงใหญ่ๆ เดินช้าๆ อุ้ยอ้าย หลังแอ่นๆ

ยังนึกในใจ ชั้นไม่ใช่แบบนี้แน่นอน

และก็คิดว่าตัวเองคงเป็นประเภท Working Woman ทำงานยันวันคลอดแน่นอน

แล้วเป็นงัยล่ะ วันนี้ยังไม่ครบ 7 เดือนด้วยซ้ำ สภาพตัวเองเป็นแบบนี้ไปแล้ว

แต่จะเป็นยังงัยก็ช่างเหอะ ขอแค่ให้ลูกปลอดภัย ลูกแข็งแรง เราต้องการแค่นี้จริงๆ

 

น้ำหนัก ขึ้นมาจะ 4 โลแล้ว เหลือโควต้าจนถึงวันคลอดอีก 3-5 โล

มีหลายคนบอกว่า ช่วงไตรมาสสุดท้ายนี่แหละ ที่จะกระฉูด

ก็ต้องลองดูว่าจะอยู่ในเกณฑ์ที่คุณหมอกำหนดไว้ได้มั้ย

จริงๆ ก็ไม่ได้ควบคุมอะไร แต่เราทานเยอะไม่ได้จริงๆ

อิ่มมากไม่ได้เลย อิ่มแล้วต้องหยุด ไม่งั้นหายใจไม่ออก ท้องจะแตกมันเป็นแบบนี้นี่เอง

 

 

เพิ่มเติมเล็กน้อย

อาการหนึ่งของคุณแม่ตั้งครรภ์ ที่เราไม่เคยรู้มาก่อน เพิ่งหาข้อมูลเจอ

หูอื้อ

 

ตั้งแต่เดือนที่ 4-5 มาเนี่ย เรามีอาการหูอื้อบ่อยมาก

บางทีคัดจมูก สูดลมหายใจนิดเดียว หูอื้อล่ะ

ตอนแรกคิดว่า ไม่ค่อยสบาย หรือเป็นหวัด

แต่เป็นเกือบทุกวัน วันละหลายรอบ เอะอะ อะไรนิดอะไรหน่อยก็หูอื้อทั้งวี่ทั้งวัน

ก็เลยลองหาข้อมูล ว่าอาการ หูอื้อ กับการตั้งครรภ์ มันเกี่ยวกันมั้ย

แล้วก็พบข้อมูลว่า มันเป็นอาการที่เกิดขึ้น จากการตั้งครรภ์นี่เอง

 

คุณแม่ตั้งครรภ์ จะมีอาการบวมขึ้นตามเนื้อตามตัว และเยื่อบุโพรงต่างๆ ในช่องหู คอ จมูกบวม

รวมทั้งท่อยูสเตเชี่ยน (Eustachian Tube) ซึ่งเป็นท่อต่อระหว่างหูชั้นกลางกับคอบวมเช่นเดียวกัน

ทำให้เกิดภาวะท่อตีบท่อตัน หรือการปรับระดับความดันภายในหูชั้นกลางกับหูชั้นนอกไม่สะดวก

ส่งผลให้การไหลเวียนของลมไม่ดี ทำให้เกิดอาการหูอื้อ นั่นเอง

          แต่เมื่อท่อหายบวม หรือรูท่อเปิดสะดวก ความดันระหว่างหูชั้นนอกกับหูชั้นกลางปรับไปมาสมดุลกัน

อาการหูอื้อก็จะหายไปได้เอง

โดย นพ.พนิตย์ จิวะนันทประวัติ (http://www.pregnancysquare.com/momlife/first-pregnancy/39/)

 

 

 Week27 เข้าสู่ไตรมาสสุดท้าย 9829 แม่ผมเริ่มเปลี่ยนไปแล้วฮับ

  

 

สำหรับเจ้าลูกชายสุดที่รัก

 

ก็ไม่มีอะไรมาก นอกจากแม่ก็เฝ้าสังเกตุการดิ้นของลูก

ยิ่งโต ก็ยิ่งดิ้นแรงขึ้น รู้สึกได้เกือบทุกชั่วโมง

มีโก่งตัวบ้าง วันละครั้ง 2 ครั้ง โก่งทีก็รีบมาลูบมาคุย ว่าโอเคป่าว ทำอะไรอยู่คับ

ซักพักก็จัดท่าทางของตัวเองได้ แม่ก็สบายท้องขึ้น

คุณพ่อถามทุกวัน มาคุยทุกวัน ก่อนนอนก็เฝ้ารอเวลาลูกดิ้นทุกคืน

นอนเอามือกอดพุงไว้ แค่ได้สัมผัสว่าลูกเตะ ลูกต่อย พ่อก็นอนหลับล่ะ

 

 Week27 เข้าสู่ไตรมาสสุดท้าย 9829 แม่ผมเริ่มเปลี่ยนไปแล้วฮับ

 

เขียนไปเขียนมา อีกไม่ถึง 3 ชั่วโมง คุณพ่อบ้านก็จะถึงเมืองไทยแล้ว เย้ๆ

แม่ลูก คิดถึงจะแย่อยู่แล้ว

ไม่แน่นะเนี่ย ไปๆ มาๆ อาจจะอยู่รอจนกลับถึงบ้านเลย

 

อัพเดทรูปซักหน่อย พุงใหญ่ขึ้นมั้ย

แต่ออกแต่พุง วันก่อนประชุมที่คณะ อาจารย์ที่นั่งข้างๆ เห็นแต่ส่วนบน

เค้าไม่รู้เลย ว่าเราท้อง

 

 Week27 เข้าสู่ไตรมาสสุดท้าย 9829 แม่ผมเริ่มเปลี่ยนไปแล้วฮับ

 

แม่สู้ตาย อีก 3 เดือนกว่าๆ เอง คับผม

 

 Week27 เข้าสู่ไตรมาสสุดท้าย 9829 แม่ผมเริ่มเปลี่ยนไปแล้วฮับ

 

เก็บตก จากบนเตียง

นอนอ่านไดอารี่เก่าๆ นั่งดูรูปทริปต่างๆ ที่ผ่านมา

อยากไปฮันนีมูนอีกจัง

 

 Week27 เข้าสู่ไตรมาสสุดท้าย 9829 แม่ผมเริ่มเปลี่ยนไปแล้วฮับ

 

     Share

<< *@~~My Dressing Table: Eyebrow Review ♥ Vol.2: ว่าด้วยเรื่องคิ้ว คิ้ว~~@* *@~~Week28: U/S# 8 ♥ ผมชอบเล่นกับคุณพ่อฮับ ♥ ~~@* >>

 

 

 

*@~~34weeks pregnant update ♥ U/S #11 ♥ Shopping ~~@*
*@~~Week32: U/S# 10 ♥ Maturnity course & Glucose tolerance tests~~@*
*@~~14th years of Our Sweeet V♥lentine's Day ~~@*
*@~~Week29-31: Update ยาวๆ เพราะแม่ยุ่งๆ ♥ มากมายหลายเรื่องจริงๆ ลูกแม่~~@*
*@~~Week28: U/S# 8 ♥ ผมชอบเล่นกับคุณพ่อฮับ ♥ ~~@*
*@~~Week27: เข้าสู่ไตรมาสสุดท้าย ♥ แม่ผมเริ่มเปลี่ยนไปแล้วฮับ~~@*
*@~~My Dressing Table: Eyebrow Review ♥ Vol.2: ว่าด้วยเรื่องคิ้ว คิ้ว~~@*
*@~~26 Weeks pregnant ♥ วันหยุดของคุณแม่~~@*
*@~~My Dressing Table: Brushes and accessories ♥ Vol.1: ว่าด้วยเรื่องของแปรง~~@*
*@~~Week26: U/S #7 ฉบับฉุกเฉิน ♥ เมื่อคุณแม่ถูกใบสั่งนอนนิ่งๆ พักงาน 7 วัน~~@*
*@~~Happy New Year 2013 ♥ สวัสดีปีงูเล็ก~~@*

COTTONLOVE
Diaryclub
จิ๊บๆ เพื่อนสาวสุดจี๊ด
แอมมี่ สุดสวย

เปิดหน้าล่าสุด ♥  

ไดอารี่หน้าแรก ♥

♥ ปฏิบัติการรัก 1-6 ♥ My 1st pregnancy ♥

♥ Big Trip in America : Dec 2011 ♥

♥ ทริปพักใจ ไปมาเลย์ มาเลย์ : Apr 2012 ♥

♥ Canton Fair Trip (Guangzhou - Shenzhen) : Oct 2012 ♥

♥ Honeymoon again @Beijing : Sep 2013

♥ Busines Trip @Hong Kong : Feb 2014

♥ Once in Maldives, the Sweetest Trip : May 2014

♥ Taiwan, I Love You : Jun 2014

♥ Business Trip in Taiwan : Aug 2014 ♥

 

 

 

51 628
sweetiehome   
Sun 13 Jan 2013 23:53 [1]

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh